Indoor

„Kim jestem? ”, to pytanie, które zadaje sobie Jasona Bourne, i które przewija się przez całą powieść Roberta Ludluma „Tożsamość Bourne'a”. Podobne możne sobie zadać sektor reklamy wewnętrznej, który jak cała komunikacja out-of-home, znajduje się obecnie na dość ostrym zakręcie.

Rosnąca na świecie popularność Digital Signage ożywiła, trwającą od pół wieku, dyskusję o reklamie podprogowej. Wielu specjalistów dostrzegło bowiem w nowym medium komunikacji rynkowej kolejną szansę na wykorzystanie, mitycznego już, narzędzia ukrytej perswazji. Niestety, są to nadzieje płonne. Jednak DS dostarcza dużo bardziej skutecznej możliwości wywierania silnego wpływu na zachowanie konsumenta, za pomocą innego – choć pokrewnego mechanizmu.

Mogłoby się wydawać, że wykonanie displaya to rzecz łatwa. Realia są inne, a powstanie optymalnego rozwiązania jest długotrwałym procesem, angażującym wiele czasu, osób, procesów, maszyn i urządzeń. Całokształt działań zmierzających do stworzenia idealnego displaya obrazują fazy jego powstawania.

Tradycyjne pojmowanie POS, jako materiałów reklamowych w punktach sprzedaży, ulega obecnie dynamicznemu przewartościowaniu. POS-y zmieniają się równie szybko, jak wyzwania rynku i rosnące oczekiwania klientów. Postrzeganie ich przez pryzmat ekspozytora, który zachęca do kupna, czy promuje produkt lub usługę, to już przeżytek. Współcześnie jest to praktyczny nośnik informacyjno-usługowy, który wraz z klientem wychodzi poza obręb sklepu i szuka swojego miejsca w przestrzeni miejskiej jako niezależne medium o szerokiej palecie zastosowań.