W branży komunikacji wizualnej coraz większe znaczenie zyskują materiały, które pozwalają ograniczyć wpływ kampanii reklamowych na środowisko. Dotyczy to przede wszystkim banerów, plakatów i innych wielkoformatowych form oznakowania, gdzie tradycyjne materiały na bazie PVC są stopniowo zastępowane alternatywami bez tego tworzywa.
PVC przez lata było standardem w produkcji reklam zewnętrznych ze względu na elastyczność, trwałość i dobrą jakość druku. Problem pojawia się jednak po zakończeniu ekspozycji, ponieważ zużyte materiały PVC są trudne do recyklingu i często trafiają na składowiska odpadów.
W poszukiwaniu alternatywy Materiały bez PVC zapewniają trwałość, odporność na rozdarcia i wysoką jakość druku. Mogą być stosowane w technologiach lateksowych, solwentowych, ekosolwentowych i UV, dzięki czemu sprawdzają się w zastosowaniach, w których wcześniej dominowało PVC. Wśród alternatyw znajdują się materiały na bazie poliestru, polipropylenu i polietylenu, a także rozwiązania papierowe. Różnią się one trwałością, wagą, sposobem druku oraz możliwościami zagospodarowania po zakończeniu użytkowania. Stosuje się również powłoki na bazie wody oraz folie PET, wykorzystywane m.in. w materiałach ekspozycyjnych i podświetlanych kasetonach. Materiały bez PVC są zazwyczaj droższe od tradycyjnych odpowiedników, jednak rozwój technologii i rosnąca skala produkcji stopniowo zwiększają ich konkurencyjność. O wyborze coraz częściej decydują nie tylko koszty, ale również cele środowiskowe marek, regulacje i wymagania korporacyjne. Rozwój materiałów bez PVC pokazuje, że zmienia się nie tylko technologia druku wielkoformatowego, ale także sposób projektowania komunikacji wizualnej.
© Walki
|